X
تبلیغات
فصل2. مقدمه ای بر برنامه نویسی با Java

آموزش برنامه نویسی

‌برنامه نویسی جاوا

آنچه در این فصل خواهید آموخت:

ü       نوشتن برنامه های کاربردی ساده در جاوا

ü      استفاده از دستورات ورودی و خروجی

ü      انواع داده اصلی در جاوا

ü      مفاهیم اصلی حافظه کامپیوتر

ü      استفاده از عملگرهای ریاضی

ü      نوشته دستورت تصمیم گیری

ü      استفاده از عملگرهای رابطه ای (مقایسه ای) و برابری

اولین برنامه در جاوا: چاپ متنی یک خطی

  1. //fig 2.1:welcome1.java
  2.  // Text-printing program
  3.  
  4. Public class welcome1
  5.  {
  6.      // main method begins execution of Java application
  7.       public static  void main (String[] args)
  8.        {
  9.              System.out.println(“Welcome to Java Programimng!”);
  10.         }//end method main
  11.    }//end class welcome1

توضیحات برنامه چاپ متنی یک خطی

توضیح نویسی برنامه ها

v      نماد// بیانگر آن است که مابقی خط توضیح (comment) است. برای مستندکردن و افزایش خوانایی توضیحات در برنامه درج می شوند. همچنین به افراد دیگر نیز کمک می کنند تا عملکرد برنامه را بفهمند.

v      کامپایلر جاوا توضیحات را نادیده می گیرد و آنها را به زبان ماشین ترجمه نمی کند.

v      توضیحی که با // شروع می شود را توضیح پایان خطی می گویند.

v      نوع دیگر نوشتن توضیحات با نماد /* آغاز و با  نماد*/ پایان می یابد که به آن توضیح سنتی  میگویند و می تواند شامل چندین خط باشد.

توصیه برنامه نویسی : هر برنامه باید با توضیحی که بیانگر هدف برنامه، نام برنامه نویس ، تاریخ و ساعت می باشد آغاز شود.

استفاده از خطوط خالی

v      برنامه نویسان برای خواناتر نمودن برنامه ها از خطوط خالی، کاراکترهای جای خالی یا کاراکترهای tab استفاده می کنند. (مانند خط 3) کامپایلر کاراکترهای فضای خالی را نادیده گرفته و ترجمه نمی کند.

توصیه برنامه نویسی : برای خوانا نمودن برنامه ها به طور مناسبی از خطوط خالی و کاراکترهای فضای خالی استفاده کنید.

اعلان یک کلاس

v      خط 4 کلاسی به نام Welcome1 را اعلان می کند.

v      هر برنامه جاوا حداقل دارای یک کلاس است که برنامه نویس آن را ایجاد می کند. به این نوع کلاسها، کلاس تعریف شده توسط کاربر می گویند.

v      اعلان کلاس با کلمه کلیدی class آغاز شده و بلافاصله بعد از آن نام کلاس می آید.

v      کلمات کلیدی کلماتی هستند که قبلا توسط جاوا برای کاربرد خاصی رزرو شده استو همواره با حروف کوچک انگلیسی نوشته می شوند.

v      به طور قراردادی ، اسامی کلاسها با حروف بزرگ آغاز می شودو اگر کلاس از چندین کلمه تشکیل شده باشد، حرف اول هر کلمه بصورت بزرگ می آید.

v      نام کلاس یک شناسه (Identifier)است.  شناسه دنباله ای از کاراکترها شامل حروف ، ارقام ، علامت زیر خط وعلامت $ می باشد. که نباید با رقم شروع شده و حاوی جای خالی باشد.

v      جاوا زبانی حساس به متن (case sensitive) است.

توصیه برنامه نویسی : به طور قرار دادی نام کلاس را با حروف بزرگ آغاز کنیدو اگر کلاس از چندین کلمه تشکیل شده است حرف اول هر کلمه را به صورت بزرگ بنویسید.

v      خط 4 کلاسی به نام Welcome1 را اعلان می کند.

v      هر برنامه جاوا حداقل دارای یک کلاس است که برنامه نویس آن را ایجاد می کند. به این نوع کلاسها، کلاس تعریف شده توسط کاربر می گویند.

v      اعلان کلاس با کلمه کلیدی class آغاز شده و بلافاصله بعد از آن نام کلاس می آید.

v      کلمات کلیدی کلماتی هستند که قبلا توسط جاوا برای کاربرد خاصی رزرو شده استو همواره با حروف کوچک انگلیسی نوشته می شوند.

v      به طور قراردادی ، اسامی کلاسها با حروف بزرگ آغاز می شودو اگر کلاس از چندین کلمه تشکیل شده باشد، حرف اول هر کلمه بصورت بزرگ می آید.

v      نام کلاس یک شناسه (Identifier)است.  شناسه دنباله ای از کاراکترها شامل حروف ، ارقام ، علامت زیر خط وعلامت $ می باشد. که نباید با رقم شروع شده و حاوی جای خالی باشد.

v      جاوا زبانی حساس به متن (case sensitive) است.

توصیه برنامه نویسی : به طور قرار دادی نام کلاس را با حروف بزرگ آغاز کنیدو اگر کلاس از چندین کلمه تشکیل شده است حرف اول هر کلمه را به صورت بزرگ بنویسید.

v      در فصل های 2 تا 7 هر کلاسی که تعریف می شود با کلمه کلیدی  Public آغاز می شود.

v      یک کلاس Public باید در فایلی همنام با نام کلاس و پسوند .java قرار گیرد.

v       در اعلان کلاس بدنه کلاس با علامت { آغاز و با علامت { متناظر آن نیز پایان می یابد.

توصیه برنامه نویسی : بدنه کلاس با یک سطح تورفتگی نسبت به علائم } و { بنویسید. این فرمت بر ساختار اعلان کلاس تاکید می کند و خوانایی برنامه را افزایش می دهد.

توصیه برنامه نویسی : بسیاری از IDE ها تورفتگی ها را در جای صحیح برایتان وارد می کنند. برای ایجاد تورفتگی ممکن است از کلید tab نیز استفاده شود اما مقدار تورفتگی ایجاد شده در ویرایشگرهای مختلف فرق می کند.توصیه می شود برای ایجاد تورفتگی از سه کاراکتر جای خالی استفاده کنید.

اعلان یک متد

خط 6 یک توضیح پایان خطی است که در مورد 7 تا 10 می دهد. خط 7 نقطه آغاز هر برنامه جاواست.

پرانتزهای بعد از شناسه main() بیانگر این هستند که main() برنامه ای با ساختار بلاکی است که به آن متد می گویند.

v      اعلان کلاسهای جاوا معمولا حاوی یک یا چند متد می باشند.

v      در هر برنامه جاوا یکی از متدها را باید main  و آن را مطابق خط 7 تعریف نمود. در غیر این صورت JVM برنامه را اجرا نخواهد کرد.

v      متدها وظایفی را انجام داده و پس از اتمام کارشان می توانند اطلاعاتی را بازگردانند.

v      کلمه کلیدی void نمایانگر این است که متد هیچگونه اطلاعاتی را باز نمی گرداند.

v      علامت }(خط 8) باید در ابتدای بدنه هر متد ظاهر شود. علامت {(خط 10) نیز متناظر باید در انتهای بدنه متد قرار گیرد.

توصیه برنامه نویسی : بدنه کلاس با یک سطح تورفتگی نسبت به علائم { و } بنویسید. این فرمت بر ساختار اعلان کلاس تاکید می کند و خوانایی برنامه را افزایش می دهد.

چاپ خروجی با System.out.println

خط 9 به کامپیوتر فرمان می دهد تا رشته ای از کاراکترها را که بین علائم ” ” قرار گرفته روی صفحه نمایش چاپ کند.

شئ System.out شئ خروجی استاندارد (standard output objects) است برنامه های جاوا با استفاده از این شی می توانند رشته ای را در پنجره فرمانی که جاوا در آن اجرا شده است نمایش دهند. در آخرین نسخه های ماکروسافت ویندوز ، پنجره فرمان همان Command Prompt است.

متد System.out.println یک خط متن را در پنجره فرمان  نمایش (چاپ) می کند. رشته موجود در پرانتزهای مقابل  نام متد به عنوان آرگومان متد می باشند. وقتی این متد کارش تمام شد مکان نما را در ابتدای خط بعد قرار می دهد.

کل خط 9 را یک دستور (statement)  می نامند. اکثر دستورات به ; ختم می شوند

استفاده از توضیحات پایان خطی در سمت راست علامت { برای خوانایی

بعد از علامت آکلاد بسته موجود در انتهای اعلان متد ها و کلاسها از توضیحات پایان خطی استفاده می کنیم

توصیه برنامه نویسی : برای افزایش خوانایی برنامه بعد از علامت آکلاد بسته موجود در انتهای اعلان متدها و کلاسها از توضیح پایان خطی استفاده کنید.

کامپایل و اجرای اولین برنامه کاربردی جاوا

اگر به جای یک IDE از JDK6  استفاده کنید برای آماده شدن کامپایل یک برنامه، پنجره فرمانی را باز کرده و به دایرکتوری که برنامه در آنجا ذخیره شده تغییر مسیر دهید. اکثر سیستم عاملها برای این منظور از دستور cd  استفاده می کنند.

Cd C:eaxamplech02fig02_01

برای کامپایل ، فرمان زیر ر

Javac welcom1.java

اگر برنامه خطای گرامری نداشته باشد  فرمان فوق فایل جدیدی با نام Welcom1.class ایجاد می کند که حاوی بایت کدهای مستقل پلتفرم مربوط به برنامه می باشد.

وقتی از فرمان java برای اجرای برنامه بر روی یک پلتفرم خاص استفاده کنیم JVM این بایت کدها را به زبانی که برای سیستم عامل قابل فهم است ترجمه می کند.

تمرین: تهیه گزارش از مشاهده ابزارهای رایج توسعه جاوا مانند Eclipse, NetBeans از طریق سایت www.deitel.com/books/jhtp8

تغییر و اصلاح اولین برنامه جاوا

 در این بخش با ارائه دو مثال دیگر به معرفی برنامه نویسی با جاوا ادامه می دهیم

چاپ متنی یک خطی توسط چند دستور

جمله Welcome to Java Programimng! را می توان به چند طریق چاپ کرد.

خط 9 با استفاده از متد print کلاس System.out رشته ای را چاپ میکند اما مکان نما را در ابتدای خط بعد

قرار نمی دهد.

بنابریان خط  10 اولین کاراکتر موجود در آرگومانش را بلافاصله بعد از آخرین کاراکتری که خط 9 چاپ کرده چاپ می کند.

چاپ متنی چند خطی با یک دستور

یک دستور می تواند با استفاده از کاراکترهای خط جدید( ) متنی را در چند خط چاپ کندو

خطوط خالی ، کاراکرهای خالی، کاراکترهای tab و کاراکتر هی خط جدید همگی کاراکترهای فضای خالی

هستند.

کاراکتر  در خروجی چاپ نمی شود.به علامت کاراکتر گریز (escape character)  می گویند.

   برنامه چاپ متنی یک خطی توسط چند دستور

1.     // Fig. 2.3: Welcome2.java

2.     // Printing a line of text with multiple statements.

3.      

4.     public class Welcome2

5.     {

6.        // main method begins execution of Java application

7.        public static void main( String[] args )

8.        {

9.           System.out.print( "Welcome to " );

10.                             System.out.println( "Java Programming!" );

11.                          } // end method main

12.                       } // end class Welcome2 

      برنامه چاپ متنی چند خطی با یک دستور

  1. // Fig. 2.4: Welcome3.java
  2. // Printing multiple lines with a single statement.
  3.  
  4. public class Welcome3
  5. {
  6.    // main method begins execution of Java application
  7.    public static void main( String[] args )
  8.    {
  9.       System.out.println( "Welcome to Java Programming!" );
  10.    } // end method main
  11. } // end class Welcome3
تغییر و اصلاح اولین برنامه جاوا
 

دنباله گریز

                                              توضیحات

 خط جدید : مکان نمای صفحه نمایش را در ابتدای سطر بعدی قرار می دهد .

Tab افقی: مکان نمای صفحه نمایش را در محل بعدی tab قرار می دهد.

(carriage return) مکان نمای صفحه نمایش را در ابتدای خط جاری قرار می دهد. کاراکتر خروجی بعد از آن روی کاراکتر قبلی رونویسی می شود.

ممیز معکوس: برای چاپ علامت به کار می رود.

"

برای چاپ علامت “ به کار می رود.

 نمایش و چاپ متن با printf

در این بخش با ارائه دو مثال دیگر به معرفی برنامه نویسی با جاوا ادامه می دهیم

چاپ متنی یک خطی توسط چند دستور

متد System.out.printf(که f به معنای “formatted”) داده ها را به صورت قالبندی شده نمایش می دهد.

توصیه برنامه نویسی : برای خوانایی برنامه بعد از هر کاما یک جای خالی قرار دهید.ب

اولین آرگومان متد printf یک رشته فرمت است که می تواند شامل متن ثابت و مشخصه های فرمت باشد.

متن ثایت به همان صورتی که توسط متدهای print  و  printlnچاپ می شد در خروجی چاپ می شود.

 هر مشخصه فرمت جانگهدار یل ظرف برای یک مقدار است و نوع داده ای که به خروجی ارسال می شود را مشخص می کند.

مشخصه های فرمت با علامت %  شروع شده و به دنبال آنها کاراکتر خاصی که نمایانگر نوع داده است  می آید.

  1. // Fig. 2.6: Welcome4.java
  2. // Displaying multiple lines with method System.out.printf.
  3.  
  4. public class Welcome4
  5. {
  6.    // main method begins execution of Java application
  7.    public static void main( String[] args )
  8.    {
  9.       System.out.printf( "%s %s ",
  10.          "Welcome to", "Java Programming!" );
  11.    } // end method main
  12. } // end class Welcome4

 

 

  1. // Fig. 2.7: Addition.java
  2. // Addition program that displays the sum of two numbers.
  3. import java.util.Scanner; // program uses class Scanner
  4.  
  5. public class Addition
  6. {
  7.    // main method begins execution of Java application
  8.    public static void main( String[] args )
  9.    {
  10.       // create a Scanner to obtain input from the command window
  11.       Scanner input = new Scanner( System.in );
  12.  
  13.       int number1; // first number to add
  14.       int number2; // second number to add
  15.       int sum; // sum of number1 and number2
  16.  
  17.       System.out.print( "Enter first integer: " ); // prompt
  18.       number1 = input.nextInt(); // read first number from user
  19.  
  20.       System.out.print( "Enter second integer: " ); // prompt
  21.       number2 = input.nextInt(); // read second number from user
  22.  
  23.       sum = number1 + number2; // add numbers, then store total in sum
  24.  
  25.       System.out.printf( "Sum is %d ", sum ); // display sum
  26.    } // end method main
  27. } // end class Addition

برنامه جمع اعداد صحیح

q       این برنامه دوعدد را از كاربر گرفته سپس مجموع آنها را محاسبه كرده و نتیجه را بر روی صفحه نمایش چاپ می كند.

q      اعلانImport   به كامپایلر كمك تا مكان كلاس مورد استفاده در برنامه را پیدا نماید.

q      قدرت فوق العاده جاوا در مجموعه ای غنی از كلاسهای از پیش تعیین شده است كه می توان به جای نوشتن از آنها استفاده كرد. این كلاسها به صورت گروهای مرتبط به هم بسته بندی شده اند كه به آنها كتابخانه كلاس جاوا می گویند.

q      در این برنامه از كلاس از پیش تعریف شده Scanner موجود در بسته java.util استفاده شده است.

q      خط 11 یك دستور اعلان متغیر است. این دستور متغیری به نام input و  از نوع داده Scanner را برای استفاده در برنامه اعلان می كند.

q      متغیر محلی از حافظه كامپیوتر است كه می توان مقداری را برای استفاده برنامه در آن ذخیره كرد.

q      همه متغیرهای جاوا باید قبل از آنكه در برنامه مورد استفاده قرار گیرند با یك نام و یك نوع داده اعلان شوند.

q      نام متغیر می تواند هر شناسه معتبری باشد.

q      دستورات اعلان نیز همانند سایر دستورات با ; خاتمه می یابند.

q      خط 11 با استفاده از كلمه كلیدی NEW یك شی Scanner ایجاد می كند این شی كاراكترهایی كه كاربر از طریق صفحه كلید تایپ می كند را می خواند.و به انواع داده قابل استفاده در برنامه تبدیل می كند.

q      دستورات خطوط 13 تا 15 مشخص می كنندnumber1, number2, sun متغیرهایی از نوع داده int هستند. این متغیر ها هنوز مقدار دهی نشده اند

q      اسامی انواع داده اصلی جزء كلمات كلیدی بوده و باید با حروف كوچك نوشته شوند.

q      متغیرهایی كه از یك نوع می باشند را می توان در یك خط اعلان كرد. اما با ید توسط كاما از هم جدا شوند

این حالت را فهرست مجزا شده می نامند.

توصیه برنامه نویسی : هر متغیر را در یك خط اعلان كنید این شكل از اعلان متغیرها نوشتن توضیحات توصیفی در كنار هریك را ممكن می سازد

توصیه برنامه نویسی : انتخاب نامهای با معنی برای متغیرها به خود مستند بودن كمك می كند.

به طور قرادادی نام متغیرها با حروف كوچك شروع شده و حرف اولین كلمات بعد از آن با حروف بزرگ آغاز می شود.

q      خط 17 پیامی را نمایش می دهد.به این پیام prompt می گویند زیرا كاربر را به انجام عملی خاص راهنمایی می كند.

q      خط 18 با استفاده از متد nextInt شی input  از نوع اسكنر عدد صحیحی كه كاربر از طریق صفحه كلید وارد می كند را می خواند. در این نقطه برنامه منتظر می ماند تا كاربر عددی را وارد كرده و كلید Enter را بزند.

q      در خط 18 از عملگر انتساب استفاده شده است.

 توصیه برنامه نویسی : در اطراف عملگر انتساب جای خالی قرار دهید این كار عملگر را برجسته تر كرده و خوانایی را افزایش می دهد.

q      خط 23 یك دستور انتساب است كه مجموع متغیرها را محاسبه می كند به طور كلی محاسبات در دستورات انتساب انجام می شوند.

q      پس از آنكه محاسبات انجام شد نتیجه در خروجی چاپ می شود.%d ظرفی برای مقدار intاست.

مفاهیم حافظه

q      اسامی متغیرها در واقع به منزله محلهایی در حافظه كامپیوتر هستند.

q      هر متغیر دارای نام، اندازه ، نوع و مقدار است.

q      هرگاه مقداری در محلی از حافظه قرار می گیرد این مقدار جایگزین مقدار قبلی می شود. بنابراین مقدار دهی یك محل از حافظه(نوشتن) فرایندی مخرب است.

محاسبات ریاضی

        عمل

  عملگر ریاضی

   عبارت جبری

عبارت جاواعبارت جاوا

جمع

             +

F+7                 

f +7

تفریق

             -

p-c                  

p-c

ضرب

             *

Bm         یا b.m        

b *m

تقسیم

             /

x/y        یا       y x÷

x/y

باقیمانده

             %

R mod s       

R%s

 

q      نتیجه تقسیم صحیح  یعنی وقتی كه هم صورت و هم مخرج اعداد صحیح هستند عددی صحیح می باشد (حاصل گرد می شود)

q      در جاوا عبارات ریاضی در یك خط باید نوشته شوند.

q      عبارات جاوا از پرانتز به همان صورتی كه در عبارات جبری به كار می روند استفاده می شود.

q      جاوا عملگرهای موجود در عبارات ریاضی را طبق ترتیب دقیقی كه قوانین تقدم نامیده می شود اعمال می نماید.

•           عملگر موجود در عبارات داخل پرانتز  اول ارزیابی می شوند. بنابراین با استفاده از پرانتز می توان تقدم عملگرها را تغییر داد. پرانتز در بالاترین سطح تقدم قرار دارد.

•          بعد از آن اعمال ضرب و تقسیم و باقیماندهتقسیم انجام می شوند. این اعمال در یك سطح تقدم قرار دارند اگر عباراتی حاوی چندین ضرب و تقسیم باشد این اعمال به ترتیب از چپ به راست انجام می شوند.

•          اعمال جمع و تفریق در آخر انجام می شوند

تصمیم گیری : عملگرهای برابری و رابطه ای (مقایسه ای)

q      یک شرط عبارتی است که می تواند درست یا نادرست باشد.

q       در این بخش نسخه ساده ای از دستور if معرفی می شود. این دستور امکان تصمیم گیری را بر اساس درست بودن یا نادرست بودن یک شرط مهیا می کند.

q      اگر شرط مزبور برقرار باشد، دستور یا مجموعه دستورات موجود در بدنه if اجرا خواهند شد.اگر شرط برقرارنباشد، دستور یا مجموعه دستورات موجود در بدنه if اجرا نخواهند شد.

q      برای ایجاد شرط دستور if می توان از عملگرهای برابری (equality operators) و عملگرهای رابطه ای (relational operators)   استفاده می شود.

 

 توضیح

مثال مثال

عملگر در جاوا

 

 

عملگر برابری

x برابر با y است

x ==y

==

x برابر با y نیست

x !=y

!=

 

 

عملگر رابطه ای

x بزرگتر ازy است.

x >y

>

x کوچکتر ازy است.

x

<

x بزرگتر یا مساوی ازy است.

x >=y

x کوچکتر یا مساوی ازy است

x <=y

q      همه عملگرهای رابطه ای سطح تقدم یکسانی دارند و شرکت پذیری آنها از چپ به راست می باشد.

q      عمالگرهای برابری نیز سطح تقدم یکسان دارند. ولی نسبت به عملگرهای رابطه ای  از تقدم پایین تری برخوردار هستند.

q      در مثال، برای مقایسه دو عددی که توسط کاربر وارد شده است از شش دستور if استفاده شده است با برقراری شرط هریک از این دستورات if ، دستور خروجی متناظر با if اجرا می شود.

 

  1. // Fig. 2.15: Comparison.java
  2. // Compare integers using if statements, relational operators
  3. // and equality operators.
  4. import java.util.Scanner; // program uses class Scanner
  5.  
  6. public class Comparison
  7. {
  8.    // main method begins execution of Java application
  9.    public static void main( String[] args )
  10.    {
  11.       // create Scanner to obtain input from command window
  12.       Scanner input = new Scanner( System.in );
  13.  
  14.       int number1; // first number to compare
  15.       int number2; // second number to compare
  16.  
  17.       System.out.print( "Enter first integer: " ); // prompt
  18.       number1 = input.nextInt(); // read first number from user
  19.  
  20.       System.out.print( "Enter second integer: " ); // prompt
  21.      number2 = input.nextInt(); // read second number from user  
  22.  
  23.       if ( number1 == number2 )
  24.          System.out.printf( "%d == %d ", number1, number2 );
  25.  
  26.       if ( number1 != number2 )
  27.          System.out.printf( "%d != %d ", number1, number2 );
  28.  
  29.       if ( number1 < number2 )
  30.          System.out.printf( "%d < %d ", number1, number2 );
  31.  
  32.       if ( number1 > number2 )
  33.          System.out.printf( "%d > %d ", number1, number2 );
  34.  
  35.       if ( number1 <= number2 )
  36.          System.out.printf( "%d <= %d ", number1, number2 );
  37.  
  38.       if ( number1 >= number2 )
  39.          System.out.printf( "%d >= %d ", number1, number2 );
  40.    } // end method main
  41. } // end class Comparison

      توضیحات برنامه مقایسه :

q      برنامه با استفاده از یک Scanner دو عدد صحیح وارد شده توسط کاربر را دریافت ودر متغیرهای number1 و number2 ذخیره می ند و سپس نتایج حاصا از مقایسه را نشان می دهد.

q      هر دستور if تنها شامل یک دستور  در بدنه خود است که با کمی تورفتگی در آن نوشته شده است.

q      مجموعه ای از دستورات را نیز میتوان به عنوان بدنه if بکار برد برای این منظور مجموعه دستورات باید بین علائم آکلاد باز و بسته قرار گیرد. اینگونه دستورا ت را دستور مرکب یا بلاک می گویند.

 توصیه برنامه نویسی : برای افزایش خوانایی برنامه باید در هر خط تنها یک دستور نوشت.

q       در انتهای هیچ یک از دستورات if سمی کالن قرار داده نشده است.چراکه باعث خطای منطقی می شود. اگر بعد از دستورif سمی کالن بیاید یک دستور تهی توسط جاوا تفسیر می شود .که در قبال آن کامپیوتر هیچ کاری نمی کند سپس برنامه با اجرای دستور خروجی ادامه می یابد.

 ۱)                                                          if ( number1 == number2 ); // logic error

         System.out.printf( "%d == %d ", number1, number2 );

    ۲)                      if ( number1 == number2 );

    ; // empty statement                                                                  

    System.out.printf( "%d == %d ", number1, number2 );

 

تمرین های خود آموز

2-3 با نوشتن دستور جاوا هر یک از اعمال زیر را انجام دهید:

الف)متغیرهای q76354, thisIsAVariable,c را از نوع int تعریف کنید.

int c, thisIsAVariable, q76354;

یا

int c,

int thisIsAVariable,

Int q76354;

ب)از کاربر بخواهید یک عدد صحیح وارد کند.

System.out.pr

+ نوشته شده در دوشنبه 14 فروردين 1391ساعت 22:10 توسط مهدی |


به سراغ من اگر می آیید
نرم وآهسته بیایید
مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من

استوار ماندن و زیر هر باری نرفتن ، دین من است.

دنیا را بد ساختند ، کسی را که دوست داری، دوستت ندارد، کسی که تورا دوست دارد، تو دوسش نداری، اما کسی که تو دوسش داری و او هم دوستت دارد، به رسم وآیین زندگانی به هم نمی رسند، واین رنج است زندگی یعنی این.

زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نیست آنقدر سیر بخند تا که غم از رو برود!!!!!!!

هیچ وقت از کسی که تنهات گذاشته دلگیر نباش بهش با خنده بگو مرسی که گذاشتی فرصت بهتری داشته باشم.

ستاره ها وقتی میشکنن میشن شهاب ، اما دلی که میشکنه میشه یه سوال بی جواب.

آن‌قدر نیامدی که از چهره‌امْ بهار برگ به برگ ریخت پاییز شدم. دیگر نیا آشفته می‌شود خواب‌های رنگی‌اَم.


HOME
E-Mail
Night Skin


Archives

1391



Categories

جاوا

باشگاه دانشجویان ایران


آمار وبلاگ
کاربران آنلاین:
بازديدها :


Design by : Night Skin